banner219

Hazan ve Hüzün.

Eylül ayı hazan ayı, hüznün kokusunun toprakla buluştuğu andır. Baharla yeşeren umutlar duygular; Yaz’la yüklenir, olgunlaşır. Hazan ’la birer birer savrulur, dökülür.

Hazan vakti hem hasret hem hicret vaktidir. Bahardan ve yazdan kalan ne varsa hazan vakti gelince birer birer uçup giderler.

Baharla serpilip açan güller, dağları, ovaları süsleyen mor sümbüller ve yapraklar dökülür birer birer.

Göçmen kuşlar kendilerine kucak açacak uzak diyarlara kanat çırparak hicret ederlerken, börtü böcekler yeniden dirilmek için toprağın altına kendilerini gömerler.

Koca Çınar ağacı yapraklarını, evlatlarını birer birer hafif rüzgârın esintilerine kaptırırken, çırıl çıplak, anadan üryan yeniden dirilmek için kış uykusuna yatar.

Adeta kâinat ölüm sessizliğine bürünür. Keskin ve soğuk esen rüzgârın sesi, İsrafil’in sura üflemesi gibi kâinatta yankılanır.

Hazan mevsiminin gündüzü hasret, veda ve ayrılık, gecesi ölüm sessizliğidir. Hazan mevsiminde yüreği burkulmayan, hüzünlenmeyen, gözü uzaklara dalıp da derin düşüncelere dalmayan insan yoktur.

Bakınız geçen hazan mevsiminden bugüne koca bir yıl geçti ömrümüzden.

Bazen kelebekler gibi özgürce kanat çırptık mutluluğa, sevgiye, iyiliğe.

Bazen derin üzüntülere gark etti bizi.

Bazen dertleri, kederleri içerimize ata ata biriktirdik.

Bazen bulutlarda biriken yağmur misali gözyaşlarımızla birlikte sel oldu aktı.

İnşallah bu akan gözyaşları, yeni bir baharla birlikte yeni bir dirilişe kadar sular toprağı. Daha zinde, daha gür, daha adil bir dünya tomurcuklanır, yeşerir.

Bu; iyilik, güzellik ve umutla olur. En koyu karanlığın ortasında bile, umudun cesaretiyle sesimizi duyurabiliriz.

Umutlu insan kökü ve dalları olan insandır. Kökümüz ve dallarımız günü geldiğinde yine çiçeklere, yine kuşlara, yine böceklere kol kanat gerecektir.

Hazan mevsimi bir kışa hazırlık mevsimidir. Hüzün bundan bizi sarıp sarmalar. İçimizi daraltıp sıkar. Üzerimizdeki yüklerden bizi arındırır. Çünkü “hüzün” ruhu, duyguları olgunlaştırır. Kalpleri yumuşatır. Yazın sıcaklığıyla beraber kurumuş kalpleri, hazan yağmurlarıyla ıslatır.

Kalplerde açmayan çiçeği, hangi göz sevebilir ki? Hangi burun güzel kokusunu alabilir ki?

Göz görüp, gönül severse her şey güzel olur. Kalpleri hazırlamadan, huzur bulmak mümkün mü? Hazan mevsimi kalpleri ,hazırlama mevsimidir.

Bu açıdan hazan mevsimi, hüzün mevsimidir ama son bahar değildir. Olsa olsa ilkbahara hazırlık mevsimidir.

YORUM EKLE
YORUMLAR
NEVİN ÇEVİK
NEVİN ÇEVİK - 1 hafta Önce

Çok güzel çok beyendim Eline yüreğine sağlik Allah'ım hep mutlu şeyleri yazmayi nasip etsin hep mutlu huzurlu ol inşAllah ❤❤

Bünyamin Özlü
Bünyamin Özlü - 1 hafta Önce

Kaleminize sağlık çok güzel yazmışsınız hazan mevsimini.

Ayşe yeğenin
Ayşe yeğenin - 1 hafta Önce

Diline emeğine sağlık kalemine sağlık dayıcığım maşAllah

Yunus Meral
Yunus Meral - 1 hafta Önce

Eline yüreğine sağlık hacı dayı yazıların devamını diler Allah a emanet ediyorum

Gönül Çağıl
Gönül Çağıl - 1 hafta Önce

Ağzına eline sağlık çok güzel yazmışsın devamını bekleriz
Allah yardımcın olsun

Murat Ceylan
Murat Ceylan - 1 hafta Önce

Doğanın ve yaşamın gerçeklerini, duygularınızla çok güzel özetlemişsiniz.Resmen gülleri ağaçları sulayıp, yetiştirip, mis kokularını ve güzelliklerini bizlere sunmuşsunuz. Sizi yürekten kutluyorum Turan Çevik Bey. Yazılarınızın devamını sabırsızlıkla bekliyorum. Tüm güzellikler sizinle olsun.

SEFA ÇEVİK
SEFA ÇEVİK - 1 hafta Önce

Cok güzel amca eline, diline ,yüreğine sağlık...

banner128

banner203

banner8

banner11

banner21

banner34

banner9

banner12

banner20

banner33