banner206

Sınav Kaygısına dikkat.

Arkadaşlar merhaba,

Önümüzdeki haftalarda, ÖSYM ve LGS sınavları yapılacak.

Gençlerimize şimdiden başarılar dilerim.

Ebeveyn olarak, onların geleceği için endişeleniyoruz.

Bu zamana kadar, evlatlarımızın sorumluluklarına elimizden geldiğince yardım etmeye çalıştık, şimdi o sıralarda kendi geleceklerini, kendilerinin yazacağını bilmek, çocuklarımızı da tedirgin ediyor ve içsel paniğe sürüklüyor.

Ömür boyu, bu stresin izlerini taşıyorlar.

Hem iyi bir okul ile geleceğini kazanma sorumluluğu, hem de ailelerinin emeklerini boşa çıkarmama, onlara layık olabilme çabası içindeler.

Yaşları henüz 14 ve 18,

Onlar bizim fidanlarımız !

Panik içinde bizler, bazen fayda değil

zarar da veriyoruz can parçalarımıza.

Yıllar sonra çocuklarımız bu zor sınav süreçlerini anarken, bizim için ne diyecekler acaba?

“Beni yanlız bıraktın!,

" Hep bağıran, aşağılayan, hep yargılayan oldun!"

"Hiç yanımda olmadın ki!

" Bana hiç güvenmedin ki! bu yüzden ben de senin gibi kendime güvenemedim.

O günden beri girdiğim tüm sınavlarda kendimi 1-0 yenik hissediyorum! mutsuz, çabasız kalıyorum, elim ayağım titriyor!"

" Bana güvensizliğin yüzünden, ben de kendime güvenemedim!” derse,

ne hissederiz?

Pişmanlık, fayda verir mi bize?

Çocuklarımıza kalıcı zarar vermek ister miyiz?

Kişisel Gelişim üzerine katıldığım bir eğitimde bir bayan arkadaş, yıllar önce üniversite sınavını kazanamayınca, intihar etmek istediğini anlattı. İlaç içmiş ve son anda kurtarılmış. Ailesine layık olamadığını düşünerek, bu yükün ağırlığıyla kendi canına kıymaya niyet etmiş.

Bu farkındalık ile, çocuklarımızın bizim için çok değerli olduğunu, onlara sürekli söyleyelim arkadaşlar,

" Sonuç ne olursa olsun, senin yanındayım ve seni her halinle çok seviyorum " diyerek onlara destek olalım.

Bu süreçte inatlaşmak ilişkimize de kalıcı zararlar verecektir.

Sadece bir sınav için, çocuklarımızın canını yakmayalım.

Onlar bizim gözümüzün nuru, hayatımızın anlamı.

Ne olursa olsun, bir şekilde hayatları devam edecek. Ne yaparlarsa yapsınlar, bizi hep sevgiyle yanlarında bulsunlar.

Evlatlarımızı her halleriyle bağrımıza basalım.

Onları, dünyada hiçbir şeye değişmeyecegimizi sürekli tekrarlayalım. Biz zaten böyle hissediyoruz ama gençler bazen bunu farkedemiyor. Bu yüzden sürekli tekrarlayalım. 

Anne babanın sevip, taktir etmediği bir çocuğun, artık kaybedecek hiç birşeyi kalmamıştır. işte tamda bunu farkettigi an, gerçek hataların içine kendini bırakacaktır.

Onların pek çok arkadaşı olacak,

ama sadece bir anne, babası olacak.

Bu hayatta, anne babanın şartsız koşulsuz sevgisine ulaşmak kadar mutlu eden ve ihtiyaç duyulan başka bir duygu yoktur.

Sevgiler.

YORUM EKLE
banner128

banner8

banner11

banner21

banner34

banner202

banner9

banner12

banner20

banner33