Yaram İçerde.

Yaram içerde” diyordu. Bu kavram adeta diline pelesenk olmuştu. Herhangi bir fiziksel rahatsızlığı yoktu! Ama yaşadıklarından dolayı “Yaram içeride “ diyordu. 


Kolay değildi yaşadıkları. Ailesinin en büyük erkek çocuğuydu. Anne babasının göz bebeğiydi. Köy şartlarında, yoklukla büyüdü.  Çocukken, her evde lavaş ekmeği yapıldığından dolayı, tandıra düşmüştü. Bundan dolayı başının ve kolunun bir kısmında yanıklar oluşmuştu. Hayatı tehlike oluşturmadı yanıklar; ama izlerini hayatı boyunca yaşadı. 


Gün geldi, büyüdü, evlendi, ilk çocukları oldu. Annesini çocuk yaşlarda kaybetmişti. Ailesinin rızkını kazanmak için gurbete çıktığı gün babasını da trafik kazasında kaybetti. Zaten zor şartlarda olan yaşamına bir darbe de babasızlık ile yaşadı.

Evin bütün yükü artık sırtına yüklenmişti. Kendi kardeşi yanı sıra üvey kardeşleri de kalmıştı sırtında. Bir baba şefkati ile, ayrım yapmadan, kardeşlerine sahiplendi. 


Çocukları ile birlikte büyüttü kardeşlerini. Bazen abi oldu bazen baba oldu onlara. Hayatın şartları içinde kardeşleri ile çocuklarının kimisini okuttu kimisini de okutamadı.

Yaşı ilerledikçe yaşadığı ağır yükler bünyesine de yansımaya başlamıştı. Hastalıklar bir bir kendini gösterdi. Safra kesesi diye ameliyat edildi, böbreği alındı maalesef.

Bez parçası unutulduğu için yarası yıllarca kapanmadı; irin aktı durdu. Yaşadığı acıya rağmen hatayı yapanı, yüce yaratıcının engin rahmetine havale etti! 


Hayat kısa ama çok çileler çekti. Böbreğin alınmasının yanı sıra beyin tramvaları, baypass ameliyatları, bağırsak alımları gibi birçok operasyon geçirdi. En son olarak mide kanseri oldu ve midesi alındı.

Doktorun hatası sayesinde böbrek yetmezliği de yaşamaya başladı. Hayatı verene kavuşana kadar diyalize bağlı olarak yaşadı. Rabbim adeta onun vücudunu parça parça alıyor cennetine gönderiyordu. 


Yaşadıklarına rağmen metanetli, inançlı, yürekli, sevgi doluydu. Eşine, ailesine her zaman sahip çıktı. En büyüğünden en küçüğüne kadar ayrım yapmadı yaşadığı sürece. Ciğerparelerinin mutlu günlerini yanı sıra yaşadıkları acıları da gördü.

Buna rağmen dik durdu, devleşti adeta.


Maalesef söylediği “Yaram içerde” sözü adeta onu bitirip durdu. Söz, dua gibi olmuştu O’na. İçerisindeki yaralar bir gün çok sevdiği Rabbine kavuşturdu. 


Ama O, bir kahraman gibi, kardeşlerinin, çocuklarının, torunlarının, yeğenlerinin, gelinlerinin, eşinin gönlünde yaşamaya devam ediyor. 


Rahmet O’na! 

YORUM EKLE
banner128

banner327

banner326