Kar yağdı hayallerime


Kar yağdı hayallerime…
Ne çocukluğumdaki sevinç gibi, ne de masum bir beyazlık bıraktı ardında.
Bu kar; içimi üşüten, yollarımı kapatan, izlerimi silen bir sessizlikti.
Islanmadım, donmadım…
Sadece içimdeki umutlar üşüdü.
Bir zamanlar yeşeren düşlerim vardı.
Güneş görmemiş toprakta bile filizlenmeye çalışan.
Şimdi üstleri bembeyaz örtülü…
Ne tamamen ölüler, ne de yaşamaya cesaretleri var.
Bekliyorlar… Baharı değil belki, bir merhameti.
Ama kar yağınca anladım…
En çok da yarım kalan hayaller üşür.
İnsan kalabalıkta bile yalnız kalabiliyormuş,
Bunu beyaz bir sessizlik öğretti bana.
Sesimi duyan olmadı,
Çünkü herkes kendi ayazıyla meşguldü.
Kar yağınca herkes sevinir derler.
Ben sevinemedim.
Çünkü benim penceremden görünen manzara
Bir yalnızlığın fotoğrafıydı.
Her tanesi ayrı bir kırgınlık gibi düştü yüreğime.
Sessiz, soğuk ve ağır…
Bir adım atmak istedim,
Ayak izlerim bile korktu ilerlemekten.
Her iz, biraz sonra silineceğini bilerek düştü toprağa.
Ben de öyle yaşadım işte;
Görünmemeyi öğrenerek,
Unutulmayı kabullenerek…
İnsan alışıyor derler.
Ben alışmadım.
Sadece susmayı öğrendim.
Hayallerim konuşamadı artık,
Üzerlerine yağan kar
Sözlerini de dondurdu.
Zaman geçtikçe öğrendim:
Kar sadece soğuk değil,
Aynı zamanda hatırlatıcıdır.
Kimin yanında üşüdüğünü,
Kimin yokluğunda donduğunu fısıldar insana.
Ve bazı isimler vardır,
Soğukta daha çok acıtır.
Şimdi penceremde kar var,
İçimdeyse uzun bir kış.
Ne takvimler baharı gösteriyor,
Ne kalbim inanıyor o tarihlere.
Ama yine de gecenin bir yerinde
Bir damla su düşüyor içime…
Belki eriyen bir hayalden,
Belki vazgeçmeyen bir duadan.
Kar yağdı hayallerime…
Ben bu beyazlığa yenilmedim.
Sadece biraz sustum.
Çünkü bazı acılar
Anlatılınca küçülür sanılır,
Oysa bazıları
Ancak sessizlikte büyür.
Ve bilirim…
Kar en çok toprağı korur.
Belki bu örtü bir son değil,
Belki hayallerim üşümesin diyedir bu beyazlık.
Ama insan beklerken de yoruluyor.
En çok da umutlu bekleyişler can yakıyor.
Yine de içimde küçük bir ateş saklıyorum.
Erimesin diye değil,
Günü gelince
Bütün bu sessizliği çözsün diye…