Bana derdini söyleme...
Çünkü ben, gözlerine baktığımda anlatamadığın acıları da görürüm. İnsan bazen kelimelerle değil, suskunluğuyla haykırır yaşadıklarını. En ağır yükler omuzlarda değil, yürekte taşınır. Gülümseyen bir yüzün ardında kaç fırtına koptuğunu, dimdik duran bir insanın geceleri kaç defa sessizce dağıldığını herkes anlayamaz.
Bana derdini söyleme... Anlatmaya çalışırken yeniden incinmeni istemem. Bazı yaralar vardır ki her anlatılışında yeniden kanar. Bazı hatıralar vardır ki dile gelince insanın nefesi daralır, sesi titrer. O yüzden susuyorsan bilirim; sessizliğinin bile bir hikâyesi vardır. Çünkü bazen susmak, bin cümleden daha fazlasını anlatır. İnsan, anlatamadıklarını içinde büyütür; her gün biraz daha yorulur ama yine de belli etmez.
Bana derdini söyleme... Çünkü biliyorum; hayat herkese kendi yükünü taşımayı öğretmiştir. Kimi yoklukla sınanmıştır, kimi yalnızlıkla, kimi de en çok güvendiği insanların vefasızlığıyla. Herkesin içinde kimsenin görmediği bir yara izi vardır. Kimisi onu gülüşüyle saklar, kimisi sessizliğiyle, kimisi de herkese "İyiyim." diyerek...
Bana derdini söyleme... Çünkü bazı acılar anlatılacak gibi değildir. Ne kelimeler onları tarif etmeye yeter ne de gözyaşları yüreği hafifletmeye. İnsan bazen kendi içinde öyle sessiz savaşlar verir ki, en yakınındakiler bile bunun farkına varmaz. Kalabalıkların içinde yapayalnız hisseder kendini. Bir ses, bir omuz, bir anlayış bekler; ama çoğu zaman sadece susmayı seçer.
Belki de insanı en çok yoran, yaşadığı acılar değildir. En çok yoran; anlaşılmamaktır. İçinden kopan fırtınaları tek başına dindirmeye çalışmak, geceleri sessizce gözyaşı döküp sabah olunca hiçbir şey olmamış gibi hayata devam etmektir. İnsan bazen herkese yetişir ama bir gün dönüp baktığında, kendisine uzanan tek bir el bile bulamaz.
Yine de şunu unutma... İnsan derdiyle değil, umudunu kaybettiği gün gerçekten yenilir. Yaraların kapanması zaman alır ama hiçbir yara sonsuza kadar açık kalmaz. Geceler ne kadar uzun olursa olsun, sabah mutlaka doğar. Hayat bazen en güzel kapıları, en çok yorulduğunu sandığın anda açar. Rabbim, sabreden hiçbir yüreğin emeğini karşılıksız bırakmaz.
Ve eğer bir gün gerçekten konuşmak istersen... Ben derdini dinlemek için değil, seni yargılamadan anlamak için orada olurum. Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey bir çözüm değil; sessizliğini paylaşacak samimi bir yürektir. Bazen tek bir "Seni anlıyorum." cümlesi, bin nasihatten daha değerlidir.
Unutma... Hayat herkesi bir gün sınar. Kimi gözyaşıyla, kimi özlemle, kimi de sessizliğiyle... Ama sabreden yürek, en karanlık geceden bile aydınlık bir sabah çıkarır. Sen yeter ki umudunu kaybetme. Çünkü insanı ayakta tutan, yaşadıkları değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkabileceğine olan inancıdır.
