Hayat, her gülümseyen yüzün ardında mutluluk, her uzanan elin içinde iyilik saklamaz. Bazen insan, kendisine sunulan küçük bir tebessümü büyük bir sevgi sanır; bir çift güzel sözü ömürlük bir vefa zanneder. Sonra zaman geçer, gerçekler ortaya çıkar ve insan, kendi yanılgısının sessizliğinde kalır.
Boşuna sevinme; bugün seninle yürüyenler, yarın başka yollara sapabilir. Bugün seni arayanlar, yarın sesini duymak istemeyebilir. Çünkü bazı insanlar, hayatımıza kalmak için değil, bize bir şey öğretmek için girerler. Kimi sabrımızı sınar, kimi güvenimizi kırar, kimi de yalnızlığın ne kadar kıymetli olduğunu öğretir.
Ama sen yine de kalbini karartma.
Birilerinin vefasızlığı, senin iyiliğini eksiltmesin. Birilerinin gidişi, senin yolunu bitirmesin. Çünkü insanın değeri, yanında kimlerin kaldığıyla değil, kimse kalmadığında kendisine nasıl sahip çıktığıyla anlaşılır.
Boşuna sevinme…
Dünya, bugün elinde olanların yarın da senin olacağına dair söz vermedi. Mal, mülk, makam, şöhret; hepsi bir gün geride kalır. İnsan, ne kadar güçlü görünürse görünsün, zamanın karşısında yalnızca bir yolcudur. Geriye bıraktığı şey ise sahip oldukları değil, insanların yüreğinde bıraktığı izdir.
Bu yüzden kimseyi küçümseme, kimseyi kırma. Bir gün, bugün kendinden emin yürüdüğün yolların sonunda, bir zamanlar incittiğin insanların sessizliğiyle karşılaşabilirsin.
Ve o gün anlayabilirsin:
Bazı zaferler, aslında kaybedişin başlangıcıdır.
Boşuna sevinme…
Bir insanın seni terk etmesi, senin değersiz olduğun anlamına gelmez. Bazen insanlar, kıymet bilmedikleri şeyleri kaybederler. Senin yokluğunu fark etmeleri için uzaklaşmaları gerekebilir. Ama sen, onların pişmanlığını bekleyerek yaşama. Çünkü hayat, başkalarının hatalarını düzeltmesini bekleyecek kadar uzun değildir.
Kendine dön.
Kırılmış yerlerini onar. İçinde biriken sözleri, gecelerin sessizliğine bırak. Her kaybın ardından biraz daha büyü, biraz daha sus, biraz daha anla. Çünkü insan, en çok da kendisine hiçbir şey kalmadığını sandığı zamanlarda yeniden kendini bulur.
Boşuna sevinme…
Ama boşuna da üzülme.
Her bitiş, başka bir başlangıcın kapısını aralar. Her karanlık, sabahın geleceğini içinde taşır. Bugün seni ağlatan şey, yarın sana sabrı öğreten bir hatıra olabilir. Yeter ki kalbini geçmişin içinde hapsetme.
Hayat, ne yalnızca sevinçtir ne de yalnızca hüzün. Bazen bir gülüşün içine saklanmış gözyaşıdır; bazen de en derin acının içinden doğan umuttur.
Sen yürümeye devam et.
Kim ne derse desin, kim giderse gitsin, kim seni anlamazsa anlamasın…
Kendini kaybetmeden yaşa.
Çünkü insanın en büyük yenilgisi, başkalarını kazanmak uğruna kendisinden vazgeçmesidir.
Ve unutma:
Boşuna sevinme; dünya senin etrafında dönmüyor. Ama boşuna da üzülme; senin hayatın, başkalarının kararlarıyla sona ermiyor.
Her şey geçer.
Gidenler, gelenler, acılar, sevinçler…
Geriye yalnızca sen kalırsın.
Kendine iyi bak.
